• REDUKTORY - 2 strona - słowo kluczowe - katalog.inforam.pl

reduktory

  • Falowniki LG iC5

    Jeżeli pole elektryczne w powietrzu jest wybitnie nierównomierne ze stosunkowo wielkimi natężeniami w pobliżu elektrod i małymi w pozostałej części pola, to przy łagodnym podnoszeniu napięcia dochodzimy najpierw do wyładowań samoistnych, ale niezupełnych i tylko części o największym natężeniu. Przy napięciu zaczynają się na powierzchni elektrody wyładowania w postaci świecącej niebieskawo warstewki, która pokrywa ostre zakończenia obu lub jednej z elektrod. Towarzyszy im zwykle charakterystyczny syk. Reszta przestrzeni międzyelektrodowej pozostaje ciemna. Ta forma wyładowania nosi nazwę ulotu lub wyładowania świetlącego. Podczas tego wyładowania powietrze zachowuje nadal własności dobrego izolatora. Jest to typowe wyładowanie niezupełne. Przy dalszym podnoszeniu napięcia, jeśli odległość między ostrymi elektrodami jest stosunkowo duża, wyładowanie przechodzi w wyładowanie snopiaste. Charakteryzują je świetlące nitki, które wychodzą z ostrzy elektrod i skierowane są ku elektrodom przeciwległym, jednak do nich nie dochodzą. Słychać przy tym silne trzeszczenie. Ten rodzaj wyładowania również nie pozbawia własności izolacyjnych powietrza. Przy dalszym podnoszeniu napięcia dochodzimy do napięcia przeskoku, przy którym powstaje kanał iskrowy łączący obydwie elektrody. Iskra ta stanowi zapłon wyładowania zupełnego, które w dalszym ciągu ma postać łuku elektrycznego, jeśli źródło jest o dostatecznej mocy.

  • Silniki pradu stałego 12V

    W miejscach wilgotnych, w warunkach szczególnie niebezpiecznych, najlepszą ochroną przed porażeniem są specjalne wyłączniki ochronne, które powodują wyłączanie odbiorników, gdy napięcie między kadłubem silnika a ziemią przekroczy 24 V. Lampy ręczne i odbiorniki o niewielkiej mocy, używane do pracy na konstrukcjach żelaznych w pobliżu dużych mas żeliwa lub w pomieszczeniach bardzo wilgotnych, należy zasilać napięciem obniżonym. Obniżenie napięcia uzyskuje się za pomocą tzw. transformatorów bezpieczeństwa, najczęściej o mocy do 150 VA. Za napięcie bezpieczne w zwykłych warunkach uważa się 42 V.
    Napięcie niższe niż 42 V należy stosować:
    1) do zasilania ręcznych lamp w warunkach niebezpiecznych (prace wewnątrz uziemionych konstrukcji żelaznych, wilgoć itp.),
    2) do zasilania lamp oświetleniowych stałych pracujących w wyjątkowo niebezpiecznych warunkach dla ludzi, jeżeli są zawieszone niżej niż 2,5 m nad ziemią,
    3) do zasilania ręcznych narzędzi elektrycznych w warunkach wyjątkowo niebezpiecznych.
    Do zasilania ręcznych lamp w warunkach dla ludzi wyjątkowo niebezpiecznych lub do pracy na powietrzu należy stosować dalsze obniżenia napięcia, tj. 24 V.

  • Automatyka i serwis

    Wszystkie wyżej podane sposoby ochrony przed porażeniem prądem mają na celu zmniejszenie natężenia prądu mogącego przepływać przez ciało ludzkie, a w razie porażenia zmniejszają lub całkowicie odłączają napięcie, pod którym człowiek się znajduje. Drugim czynnikiem, poza wysokością napięcia, mogącym zmniejszyć natężenie prądu, jest oporność styku ciała ludzkiego, którą można zwiększyć, używając narzędzi p izolowanych rękojeściach oraz stosując sprzęt ochronny, mianowicie gumowe rękawice, buty, kalosze, kaptury i chodniki. Pod względem przystosowania izolacyjny sprzęt ochronny dzieli się na zasadniczy i dodatkowy. Zasadniczym sprzętem ochronnym nazywa się taki, przy użyciu którego można bezpiecznie manipulować odnośnymi częściami urządzeń znajdujących się pod napięciem. Dodatkowym sprzętem ochronnym nazywa się taki, który użyty sam nie stanowi pełnego zabezpieczenia, ale użyty łącznie ze sprzętem zasadniczym zwiększa pewność bezpieczeństwa pracy. Zasadniczy sprzęt ochronny powinien być wykonany z ebonitu, dobrego bakelitu lub z innego materiału izolacyjnego o stałych własnościach izolujących.

  • Optidrive ODV-2

    Zwiększając w określonych warunkach zużycie środków lub wysiłek otrzymuje się w pewnym punkcie optymalny (najkorzystniejszy) wynik użyteczny. Dalsze zwiększenie nakładów (środków lub wysiłku) dokonane po przekroczeniu tego punktu nie zapewnia możliwości poprawienia wyniku użytecznego, bowiem stosunek pomiędzy rezultatem a nakładem nie będzie już tak korzystny. Zasada ta została właściwie zrozumiana przy projektowaniu nowych i rozbudowie istniejących kopalń, gdzie wskaźnik optymalnej wielkości produkcji jest podstawowym kryterium projektowania tego rodzaju przedsięwzięć. Zasada optymalnego wyniku działania jest ściśle związana z zasadą koncentracji. Dlatego też przy organizowaniu oddziałów wydobywczych o wysokiej koncentracji trzeba mieć ciągle na uwadze, że istnieje również zasada optymalnego wyniku działania, która powinna być regulatorem dla podejmowanej decyzji, ponieważ w przeciwnym razie mimo usilnych starań można nie doczekać się spodziewanych efektów.

  • Lenze falowniki

    Bezpieczeństwo obsługi urządzeń elektrycznych polega na uniemożliwieniu przypadkowego dotknięcia się części będących pod napięciem. Warunek ten może być osiągnięty przez zastosowanie do urządzeń elektrycznych materiałów i sprzętu zgodnych z przepisami i zapewniających dobrą izolację. Poza tym stopień bezpieczeństwa można zwiększyć zachowując odpowiednie odległości między ciałem pracownika a częściami będącymi pod napięciem jak również budząc czujność u osób znajdujących się w pobliżu urządzeń, co osiąga się przez odpowiednie ogrodzenie, umieszczanie napisów ostrzegawczych oraz wzajemną kontrolę (dwóch pracowników). Ponieważ części urządzeń, które normalnie nie są pod napięciem, mogą się pod nim niespodziewanie znaleźć z powodu uszkodzenia izolacji, trzeba stosować takie sposoby ochronne, które natychmiast wyłączą urządzenie spod napięcia albo obniżą napięcie do bezpiecznych granic, albo też zaalarmują załogę o uszkodzeniu. Dodatkowym sposobem odizolowania się od napięcia są przyrządy i narzędzia z izolowanymi uchwytami oraz izolujący sprzęt ochronny.

  • Motoreduktor CHM

    W pomieszczeniach bardzo wilgotnych lub z przewodzącą podłogą (ziemią) uziemienia ochronne należy stosować do urządzeń, począwszy od napięcia powyżej 65 V. Uziemieniu na placu budowy nie podlegają urządzenia znajdujące się na niedostępnej wysokości (powyżej 2,5 m), obsługiwane wyłącznie z drabin drewnianych i nie mające połączenia z ziemią (np. przez wilgotny słup itp.). Uziemienie może spełniać swe zadanie tylko wtedy, gdy jego oporność jest mała. O oporności uziemienia rozstrzyga rodzaj uziomu i sposób jego wykonania. Najlepszym uziomem jest sieć wodociągowa lub rury ocynkowane, o grubości ścianek nie mniejszej niż 3,5 mm i długości 2-3 m. Rury powinny być zakopywane na takiej głębokości, żeby sięgały gruntu stale wilgotnego .

  • Urządzenia automatyki

    Oporność uziemienia jest zależna w dużym stopniu od oporności gruntu, w którym uziom jest zakopany. Na placach budowy spotykamy się często z bardzo niekorzystnymi warunkami do uzyskania dobrego uziemienia, np. na budowach, na terenach za-gruzowanych. Niemniej jednak i w tych wypadkach niezbędne jest znalezienie odpowiedniego miejsca na wbicie rur uziemiających w pobliżu uziemianego urządzenia. Kadłub każdego silnika elektrycznego napędzającego obrabiarkę powinien być uziemiony. Uziomy należy wykonywać możliwie blisko stanowisk maszyn. Jeżeli grunt ma dużą oporność (piasek, grunt piaszczysty, gruz), należy połączyć ze sobą kilka sąsiednich uziomów. Do wykonania uziemień w warsztatach na uziom bierze się co najmniej dwie rury; odległość między rurami nie może być mniejsza niż 2,5-3 m. Połączenia między uziomami wykonane drutem stalowym muszą być ze sobą spawane. Spawać należy również wszelkie inne druty przyłączone do rur uziomowych.

  • Falowniki Danfoss instrukcja

    W praktyce często spotyka się elementy połączone ze sobą w szereg; mogą to być: oporność czynna — z opornością indukcyjną, oporność czynna — z opornością pojemnościową względnie wszystkie oporności połączone w szereg jednocześnie, tzn. pojemność, indukcyjność i oporność czynna. Cewka wykonana jest zwykle z drutu; ma więc pewną oporność czynną, a jednocześnie jako cewka ma indukcyjność, przedstawia więc pewną oporność indukcyjną. Ze względu na to, że prądy i napięcia przesunięte są względem siebie na opornościach urojonych, w cewce o -90°, zaś w kondensatorze o +90°, dodawanie poszczególnych spadków napięcia na opornościach czynnej i urojonej nie może odbywać się przez dodawanie i odejmowanie arytmetyczne, ale przez dodawanie i odejmowanie geometryczne. Wskazy napięć i prądów, oporności lub mocy tworzą zazwyczaj trójkąty prostokątne bądź też mogą być do takich trójkątów sprowadzone. Do obliczenia długości boków trójkąta prostokątnego używa się najczęściej sposobu opartego na twierdzeniu Pitagorasa: w każdym trójkącie prostokątnym kwadrat przeciwprostokątnej równa się sumie kwadratów obu przyprostokątnych . Mając więc dwa boki w trójkącie prostokątnym możemy już obliczyć trzeci bok.

  • Reduktor Motovario

    Proces produkcyjny jest to wydzielona pod względem technicznym i organizacyjnym część procesu wydobywczego. Z rysunku tego wynika, że każdy proces produkcyjny składa się z procesów roboczych wykonywanych tak w zakresie robót przygotowawczych, wybierkowych, jak i pomocniczych. Każdy proces roboczy dzieli się z kolei na operacje i tak np. w zakresie urabiania na: wrębienie, roboty strzelnicze i inne. Każda z operacji podlega dalszemu podziałowi na tzw. zabiegi, jak np. w robocie strzelniczej wyróżnić można: wiercenie otworów strzałowych, ładowanie otworów strzałowych, odstrzał itp. Każdy zabieg dzieli się na czynności, np.: czyszczenie otworów strzałowych, wykonanie przybitki itp. Organizacja produkcji kopalni jest to zespół przedsięwzięć zmierzających do:
    — właściwego rozmieszczenia w czasie i przestrzeni czynności i operacji roboczych, zabezpieczających maksymalne nasilenie procesu produkcyjnego,
    — właściwego rozstawienia siły roboczej, podziału i kooperacji pracy, zapewniających, zgodnie z przyjętą formą organizacji robót, rytmiczną pracę robotnika w ciągu całej zmiany,
    — odpowiedniego podziału, w dobowym bilansie czasu, okresów wykonywania poszczególnych procesów produkcyjnych oraz wyraźnie wydzielających się (w postaci zmian wydobywczych i przygotowawczo-naprawczych) grup czynności i operacji .

  • Falownik Hitachi L200

    Powietrze jest najczęściej spotykanym dielektrykiem, np. izoluje ono przewody napowietrzne wysokich napięć. Powietrze w stanie naturalnym jest dobrym izolatorem. Pomimo to w powietrzu zawsze znajduje się pewna ilość nośników elektryczności, czyli jonów gazowych. Powstają one wskutek czynników zewnętrznych, najczęściej promieniowań substancji radioaktywnych znajdujących się w ziemi. Coraz to nowe cząsteczki powietrza są jonizowane, ale w tym samym czasie tyleż innych jonów wzajemnie neutralizuje się i stosunek liczb zjonizowanych cząsteczek pozostaje stały. Doprowadźmy do dwóch płaskich elektrod oddzielonych warstwą powietrza napięcie, którego wartość będziemy zwiększali od zera. Znajdujące się między okładzinami jony będą poruszać się coraz to szybciej i coraz to większa ich liczba w jednostce czasu będzie docierała do elektrod, oddając im swoje ładunki, natomiast coraz to mniejsza liczba jonów obu znaków będzie się mogła wzajemnie zobojętniać. Po osiągnięciu napięcia wzajemne zobojętnianie się jonów w obrębie przestrzeni objętej polem elektrycznym między elektrodami przestanie zachodzić, gdyż wszystkie cząsteczki zjonizowane w jednostce czasu pod wpływem zewnętrznych czynników będą w jednostce czasu docierały do elektrod, oddając im swoje ładunki.

« poprzednia strona · 2 · 3 · następna strona »